arrivederci!

De komende tien dagen spendeer ik in het land van de Romeinse Oudheid, lekker eten (pizza, schepijs, noem maar op) en het heerlijke weer in de meest culturele hoofdstad van Europa: Rome. Met de hele vijfde klas (zo’n honderd leerlingen) op een camping verblijven en de bezienswaardigheden bewonderen waar menig docent klassieke talen van gaat kwijlen: genieten. Ik ga mijn best doen om in die tijd de zin om fanatiek te bloggen weer terug te krijgen! Hieronder kunt u mijn nieuwe en heel lekker zittende jumpsuit van de Pull & Bear bekijken die – uiteraard – meegaat.

times are changing forever

Vroeger was ik heel cool. Ik luisterde voornamelijk naar de op dat moment populaire muziek en had alle nummers uit de Top 40 in mijn iTunes staan. Stel je voor dat iemand je iPod pakte en er Kinderen voor Kinderen zag staan, dat was natuurlijk een echte no-go. Helaas: tijden veranderen (zoals Di-rect verwoord – zie titel) en zo ook mijn muzieklijst.

Tegenwoordig maakt het me werkelijk geen reet uit wat anderen van mijn muzieksmaak vinden. Behalve wat ouwe gouwe meezingnummers van Guus Meeuwis, staan er o.a. covers van voor velen onbekende YouTube fenomenen, redelijk wat One Direction (goh) en zelfs het door veel mensen gehate maar toch heel vrolijke Call Me Maybe van Carly Rae Jepsen op mijn rechthoekige vriend. En die top 40… tja, als ik daar zin in heb, zet ik de radio wel aan.

delicieux, delicieuse

Men neme een cracker/broodje/toast, legt er een paar plakken brie op, werpt daar een aantal kleingemaakte walnoten op, giet er wat honing over, strooit er als laatste tijm overheen en… genieten maar.

(iets simpels, omdat ik de laatste tijd wat minder zin heb om diehard te bloggen)

coup de foudre

(omdat alles in het Frans tien keer zo mooi klinkt)

Aangenaam kennis te maken, ik ben Stippie, een paar weken oud en heel lief.

Lees verder…

mi cumpleaños (niet helemaal grammaticaal correct volgens mij)

Zo zag ik er ongeveer zestien jaar geleden uit: lief, onschuldig, schattig en… dik – maar dat maakt niet uit, want alle baby’s zijn dik. Ondertussen is er een aantal dingen veranderd. Dat lieve, onschuldige en schattige is eraf, dat dikke ook redelijk en die donkere sprietjes op m’n hoofd zijn uitgegroeid tot een weelderige bos donkerblonde krullen (kuch). En, jawel, de leeftijd is ook iets veranderd. Momenteel kruipt/loopt/rent mijn lichaam welgeteld zeventien jaren rond op deze aardbol, hoezee! Vandaag prop ik me vol met paaseieren, krijg ik een nieuwe lens voor mijn camera en mag ik kiezen wat we gaan eten vanavond. Jarig zijn is fijn :)